NewsletterFacebook

Teatroteka w Lunie: Wasza Wysokość

Wydarzenie trwa od: 
04 Czerwiec 2019 - 19:00
TEATROTEKA ŁĄCZY POKOLENIA

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz Kino Luna zapraszają na cykl projekcji pn. TEATROTEKA W LUNIE.

TEATROTEKA to cykl ekranizacji polskiej współczesnej dramaturgii produkowany przez WFDiF. Od lipca do grudnia, w co drugi wtorek o godz. 19:00, w warszawskim kinie Luna będą odbywały się pokazy wybranych spektakli z cyklu.

Projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

WSTĘP NA POKAZY I SPOTKANIA JEST BEZPŁATNY
___________________________________________

KALENDARIUM PROJEKCJI:
TEATROTEKA ŁĄCZY POKOLENIA

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz Kino Luna zapraszają na cykl projekcji pn. TEATROTEKA W LUNIE.

TEATROTEKA to cykl ekranizacji polskiej współczesnej dramaturgii produkowany przez WFDiF. Od lipca do grudnia, w co drugi wtorek o godz. 19:00, w warszawskim kinie Luna będą odbywały się pokazy wybranych spektakli z cyklu.

Projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

WSTĘP NA POKAZY I SPOTKANIA JEST BEZPŁATNY
___________________________________________

KALENDARIUM PROJEKCJI:
TEATROTEKA ŁĄCZY POKOLENIA

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz Kino Luna zapraszają na cykl projekcji pn. TEATROTEKA W LUNIE.

TEATROTEKA to cykl ekranizacji polskiej współczesnej dramaturgii produkowany przez WFDiF. Od lipca do grudnia, w co drugi wtorek o godz. 19:00, w warszawskim kinie Luna będą odbywały się pokazy wybranych spektakli z cyklu.

Projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

WSTĘP NA POKAZY I SPOTKANIA JEST BEZPŁATNY
___________________________________________

KALENDARIUM PROJEKCJI:
TEATROTEKA ŁĄCZY POKOLENIA

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz Kino Luna zapraszają na cykl projekcji pn. TEATROTEKA W LUNIE.

TEATROTEKA to cykl ekranizacji polskiej współczesnej dramaturgii produkowany przez WFDiF. Od lipca do grudnia, w co drugi wtorek o godz. 19:00, w warszawskim kinie Luna będą odbywały się pokazy wybranych spektakli z cyklu.

Projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

WSTĘP NA POKAZY I SPOTKANIA JEST BEZPŁATNY
___________________________________________

KALENDARIUM PROJEKCJI:

TEATROTEKA ŁĄCZY POKOLENIA

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz Kino Luna zapraszają na cykl projekcji pn. TEATROTEKA W LUNIE.

TEATROTEKA to cykl ekranizacji polskiej współczesnej dramaturgii produkowany przez WFDiF. Od maja do września o godz. 19:00, w warszawskim kinie Luna będą odbywały się pokazy wybranych spektakli z cyklu.

Projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

WSTĘP NA POKAZY I SPOTKANIA JEST BEZPŁATNY

Zapraszamy do wzięcia udziału w wydarzeniu: https://www.facebook.com/events/285144002390799/
___________________________________________

KALENDARIUM PROJEKCJI:

04.06 – Szymon Bogacz „Zakład doświadczalny Solidarność”, reż. Adam Sajnuk

W sztuce, która znalazła się w finale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2012 roku, autor próbuje zmierzyć się z legendą Solidarności. Jej dzieje, od strajków sierpniowych, przez stan wojenny, wizytę papieską, aż po dzień dzisiejszy, poznajemy poprzez losy młodej dziewczyny, Grażyny, która po skończeniu studiów i wakacjach nad morzem w 1980 roku, podejmuje pracę w jednym z dolnośląskich zakładów, w którym zapisuje się do nowopowstałego związku. Ona sama, nie pojawia się jednak w sztuce i w widowisku.

Z montażu wspomnień i komentarzy jej krewnych, przyjaciół i współpracowników powstaje portret młodej, uczciwej, pełnej wiary i oddania związkowi kobiety, która obserwując z bliska działaczy solidarnościowych, musi skonfrontować swój idealizm z dalekim od doskonałości życiem codziennym w organizacji. Autor daleki jest bowiem od idealizowania ludzi tworzących struktury związku niskiego i średniego szczebla. Grażyna dostrzega i musi pogodzić się ze smutnym faktem, że nie wszyscy działacze są ludźmi ideowymi, że często pod przykrywką solidarnościowych, wolnościowych haseł, realizują swe osobiste, przyziemne i nie zawsze uczciwe interesy.

Dramat Bogacza stanowi przykład teatru epickiego, zdominowanego przez narrację poszczególnych postaci, które nie dialogują ze sobą wprost. Pojedyncze wypowiedzi, często ze sobą sprzeczne i polemiczne,  jak w filmie dokumentalnym, skierowane wprost do kamery, tworzą barwną mozaikę różnorodnych poglądów i punktów widzenia, z których wyłania się niejednorodny, pełen niuansów i sprzeczności, niezakłamany obraz solidarnościowej społeczności.

 

18.06 – Ewa Madeyska „Zgaga”, reż. Katarzyna Szyngiera

Akcja Zgagi rozgrywa się w małym miasteczku. Oś fabularną sztuki stanowi odbywająca się w czasie teraźniejszym, interwencyjna rozmowa Kuratorki z Heleną i Tadeuszem – rodzicami niedostosowanej społecznie, udającej psa, niespełna szesnastoletniej Zuzanny. W retrospekcjach rozgrywających się w pamięci bohaterów poznajemy traumatyczne wydarzenia z ich przeszłość. Błędy rodziców stają się przyczyną niedostosowania i osamotnienia córki. Losy rodziny – matki, ojca i dziecka - pokazane są w krzywym zwierciadle sięgając niejednokrotnie granic absurdu. Relacje rodzinne są zaburzone od pokoleń. Życie Zuzanny, która nosi imię po ukochanym psie swojego ojca, jest naznaczone tragedią od momentu narodzin, a nawet wcześniej, za sprawą rodzinnych korzeni. Dziewczyna, będąca niechcianym owocem wynaturzonej miłości, dziedziczy po psie nie tylko imię ale i smutny los. Zuzanna staje się karykaturalnym odbiciem natury swoich rodziców, ich zgagą.

Sztuka znalazła się w finale Gdyńskiej nagrody Dramaturgicznej w 2012 roku.

 

02.07 – „Człowiek bez twarzy”, tekst i reż. Andrzej Bartnikowski

Tytułowym „człowiekiem bez twarzy” jest bohater tej czarnej komedii – Rafał, który zdaje się wyznawać w życiu jedną zasadę – spełnia oczekiwania innych wobec swojej osoby i oszukuje wszystkich dokoła. Uwodzi pracownicę banku, w którym pragnie zaciągnąć duży kredyt dla swej firmy, tylko dlatego, że wyczuwa, że ta tego pragnie. Oszukuje żonę, a gdy ta odkrywa jego zdradę –stara się ratować swe małżeństwo tylko dlatego, że tak wypada. Niezmiennie posługuje się kłamstwem także w działalności biznesowej – prowadzi firmę sprzedająca przez internet buble zamiast markowych towarów, bo uważa, że klienci chcą być oszukiwani płacąc połowę ceny i wierząc, że kupują pełnowartościowy produkt. I wszystko może trwałoby nadal na niezmiennych zasadach, gdyby nie pojawiła się pewna niewygodna okoliczność: ciało Rafała buntuje się i bohater mdleje zawsze wtedy, gdy… kłamie. Ta przypadłość staje się z jednej strony źródłem komicznych sytuacji, z drugiej jednak skłania bohatera do refleksji nad swym dotychczasowym, opartym na kłamstwie, życiem. 

 

16.07 – Mateusz Pakuła „Biały Dmuchawiec”, reż. Agata Dyczko

Sztuka zaczyna się jak dramat paradokumentalny, by w finale zmienić się w czysty surrealizm. Mateusz i Karolina, dwoje studentów szkoły filmowej prowadzi prywatne śledztwo w sprawie morderstwa w góralskiej wsi o nazwie Biały Dmuchawiec. W wyniku ich działań ma powstać film dokumentalny. Próba rozwikłania tajemniczego zabójstwa wiejskiego podrywacza dokonanego przed laty rzekomo przez młodą dziewczynę, staje się pretekstem do żartobliwej, opartej na parodystycznych stylizacjach językowych grze z konwencjami literackimi. Z czasem śledztwo pochłania dwójkę bohaterów do tego stopnia, że sami utożsamiają się z katem i ofiarą. Prawda obiektywna zdaje się nie do odkrycia, a zawikłana historia wciąga filmowców do tego stopnia, że w finale dochodzi do surrealistycznej zamiany tożsamości.

 

30.07 – Piotr Domalewski „Kobieta w lustrze”, reż. Waldemar Raźniak

Pięćdziesięcioletnia Zofia poznaje o dwadzieścia lat od siebie młodszą Annę, prawniczkę, która ma ją bronić w procesie sądowym. Zofia została oskarżona o przekroczenie uprawnień psychoterapeutki - wejście w intymną relację z pacjentem. Okazuje się nim siedemnastoletni chłopak. Co połączyło tę dwójkę ludzi - pożądanie, uzależnienie emocjonalne, czy fascynacja skrajnie odmienną osobowością? Rodzice chłopca przedstawili w programie telewizyjnym bardzo obciążającą Zofię wersje wydarzeń. Media już osądziły lekarkę, teraz sprawą ma się zająć sąd. Anna zagłębia się w tę historię przyjmując różne punkty widzenia (prawniczki, dziennikarki, matki chłopca). Początkowa nieufność i wrogość między kobietami zaczyna przekształcać się w specyficzną więź. Sztuka Piotra Domalewskiego jest refleksją nad sferą tabu, pozycją kobiety w społeczeństwie, starzeniem się i emocjami, które nieustannie każą nam weryfikować swój światopogląd.

 

Sztuka została wyróżniona w konkursie na dramat współczesny „Metafory rzeczywistości” w 2015 roku.

 

06.08 – Anna Wakulik „Krzywy domek”, reż. Anna Wieczur-Bluszcz

Głównym tematem sztuki jest macierzyństwo rozpatrywane w różnych aspektach: chciane, niechciane, toksyczne, niemożliwe. Dwie siostry spotykają się w domu rodzinnym po wielu latach rozłąki w związku ze śmiercią ich matki. Żyjąca za granicą Klara, sama nie może (nie chce?) mieć dziecka. Doznała ze strony surowej i dominującej matki wiele złego. Młodsza siostra jest w ciąży i pragnie poświęcić życie wychowaniu dziecka. Kobietom towarzyszą ich partnerzy życiowi, jednak postać matki, jej wspomnienie, jest wszechobecna i rzutuje także na ich relacje z mężczyznami.

Spektakl bardzo ciekawy od strony formalnej: zrealizowany został w jednym, ponad siedemdziesięciominutowym ujęciu.

 

20.08 – Weronika Murek „Feinweinblein”, reż. Mateusz Bednarkiewicz

Dramat Feinweinblein skonstruowany jest jak nowoczesny poemat. Akcja rozgrywa się zaraz po wojnie w małym miasteczku na Górnym Śląsku. Jego mieszkańcy są zawieszeni i rozdarci między traumą wojny i niepewnym jutrem, miedzy Polską a Niemcami. Żyją w codziennym marazmie, są ofiarami propagandy sowieckiej, tak jak wcześniej byli poddani działaniu propagandy niemieckiej. Narzędziem tej propagandy jest radio, którego słuchają, bo daje im ono namiastkę normalności i poczucie kontaktu ze światem, który istnieje gdzieś daleko, ale nie wokół nich. I właśnie z odbiornikiem radiowym związana jest w dramacie wstrząsająca historia rodziny Knauerów z czasów wojny: oddanie władzom niemieckim własnego upośledzonego dziecka w zamian za radio.

 

03.09 – Jarosław Murawski „Humani”, reż. Katarzyna Trzaska

Utwór z gatunku socjologicznego science fiction. Rozwinięte technologie pozwalają na stworzenie istot humanoidalnych, które mają zaspokoić ludzką potrzebę bliskości innej osoby. Główna bohaterka, po nieudanym związku, postanawia kupić humanoida, zaawansowanego technologicznie robota o ludzkim kształcie. Indywidualne oprogramowanie pozwala stworzyć partnera idealnego. Sprawa się komplikuje, kiedy robot potrafiący upodobnić się do człowieka zaczyna wykazywać zdolność do przeżywania, odczuwania, a nawet cierpienia. Komedia nie pozbawiona refleksji o problemie sztucznej inteligencji, a także o skomplikowanej naturze potrzeb człowieka, a w szczególności kobiety.

 

24.09 – Igor Gorzkowski „Tajny klient”, reż. Wojciech Pitala

Gorzka komedia, której bohaterem jest „tajny klient”, osoba wynajmowana przez pracodawców do sprawdzenia jakości pracy podległych im pracowników. To taki współczesny „rewizor”, wcielający się w zwykłego klienta restauracji, banku, sklepu, punktu usługowego, czy szkoły tańca. Motywy jego działania są czyste – sprawdzenie jakości świadczonych usług i odpowiedniego stosunku do klienta. Ale metoda jest dwuznaczna moralnie, bowiem zasadza się na prowokacji, kłamstwie, wprowadzeniu w błąd, wykryciu i wykorzystaniu słabości kontrolowanego pracownika.

 

Opisy wszystkich spektakli oraz więcej ogólnych informacji na  www.wfdif.pl

 

Zapraszamy!