NewsletterFacebook

SPUTNIK: Wojna Rai Siniciny

ВОЙНА РАИ СИНИЦИНОЙ

Reżyser Jefim Graboj opuścił Rosję i wyemigrował z rodzicami do Izraela, kiedy miał dziesięć lat. Nie oznacza to jednak, że zapomniał, skąd pochodzi. Większość zrealizowanych przez niego filmów dotyczy bowiem dramatycznej przeszłości Związku Radzieckiego. Raisa Borisowna Sinicyna – bohaterka najnowszego dzieła Graboja, jego debiutu pełnometrażowego, uhonorowanego nagrodą publiczności na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych „DOCer” w Moskwie – również jest emigrantką. Ma ponad dziewięćdziesiąt lat i… wciąż walczy. W czasach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej była wcieloną do wojska sanitariuszką, która szła z pomocą żołnierzom broniącym oblężonego przez Niemców Leningradu; dzisiaj walczy o pamięć o nich. Chociaż żyje tysiące kilometrów od ojczyzny, aktywnie działa w Klubie Weterana, w którym nie tylko z okazji Dnia Zwycięstwa (9 maja) kultywuje się pamięć o setkach tysięcy Żydów noszących niegdyś mundury Armii Czerwonej. Graboj towarzyszył Sinicynie (i jej bliskim) przez cztery lata – przyglądał się jej w sytuacjach oficjalnych i intymnych, towarzyszył w chwilach szczęścia i smutku. Powstał z tego portret kobiety wiekowej i doświadczonej, ale wciąż bardzo młodej duchem – „zwyczajnej” bohaterki, która od kolejnych pokoleń nie oczekuje hołdów dziękczynnych, a jedynie dobrego słowa i uśmiechu. Czyli tego samego, co oferuje innym.

 

Режиссер Ефим Грабой оставил Россию и эмигрировал с родителями в Израиль, когда ему было десять лет. Однако это не означает, что он забыл, откуда он родом. Большая часть созданных им фильмов посвящена драматическому прошлому Советского Союза. Раиса Борисовна Синицина – героиня новой картины Грабого, его полнометражного дебюта, удостоенного в этом году приза зрительских симпатий на Международном фестивале документального кино «ДОКер» в Москве, также является эмигранткой. Раисе Синициной уже за девяносто…, но она все еще борется. Во время Великой Отечественной войны она была призвана в армию санитаркой, которая оказывала помощь солдатам, воевавшим за осажденный немцами Ленинград, сегодня борется за память о них. Хотя Рая Сининцина живет за тысячи километров от родины, она активно участвует в Клубе ветеранов, в котором культивируется память о сотнях тысяч евреев, носивших когда-то мундиры Красной Армии, не только по случаю празднования Дня Победы 9-го мая. Режиссер Грабой сопровождал Синицину и ее близких в течение четырех лет: наблюдал за ней в официальных ситуациях и интимных, был рядом в минуты радости и печали. Так получился портрет возрастной и опытной женщины, но все еще молодой духом – «обыкновенной» героини, которая не ждет от следующих поколений благодарностей и почести, а лишь доброго слова и улыбки. То есть того же, что она отдает другим.

Gatunek: 
dramat
Rok produkcji: 
2020
Czas trwania: 
89 min
Reżyseria: 
Jefim Graboj
Scenariusz: 
Jefim Graboj